Нүүрний төрхийг хормын төдийд өөрчилдөг филтрүүд ноёрхож, өө сэвгүй будалт, нарийн төлөвлөсөн дүр төрх нь одуудын өдөр тутмын хэв маяг болсон өнөө цагт Памела Андерсон огт өөр замыг сонгожээ. Тэрээр олон нийтийн өмнө нүүрээ будалгүй гарч, төрөлхийн төрхөө нуухыг оролддоггүй бөгөөд эмэгтэй хүн бүр өөрийнхөөрөө гоо үзэсгэлэнгээ тодорхойлох эрхтэй гэдгийг нээлттэй илэрхийлж байна.
“HELLO!” сэтгүүлийн мэдээлснээр, тэрээр сүүлийн хэдэн жилийн турш байгалийн төрхөөрөө байх энэхүү философио тууштай баримталж иржээ. Түүний байр суурь зөвхөн гоо сайхны бүтээгдэхүүний хувийн сонголтоос хальж, олон арван жилийн турш эмэгтэйчүүдийг нэгэн хэвшмэл төгс төгөлдөрт шахаж ирсэн гоо сайхны салбарын тогтсон дүрмийг эргэлзээнд оруулж байна.
Өнөөдөр түүний нүүр будалтаас татгалзсан явдал нь тохиолдлын туршилт эсвэл олны анхаарлыг татах гэсэн оролдлого бус, харин өөрийн давтагдашгүй байдал, эрх чөлөө, өөрийгөө хүлээн зөвшөөрөх тухай хүчтэй илэрхийлэл болж байна. Чухам энэ чин сэтгэлийн байр суурь нь түүний гоо сайхны тунхаглалыг олон эмэгтэйд ойр дотно болгосон билээ.
«Би гоо үзэсгэлэн гэж юу болохыг хэнээр ч заалгахгүй»
“People” сэтгүүлд өгсөн ярилцлагадаа Памела Андерсон гоо сайхны тухай түүний ойлголт нийтлэг стандарттай харьцуулахад хамаагүй өргөн цар хүрээтэй болохыг хуваалцжээ. Тэрээр энэ тухай бодохдоо юун түрүүнд цаг хугацаанаас үл хамаарах, эртний мэт гоо зүйг — загварын чиг хандлага, түгээмэл процедур эсвэл нүүрний тодорхой төрхөөс үл хамаарах тэр л гоо сайхныг төсөөлдөг аж.

«Би гоо үзэсгэлэнгийн тухай бодохдоо эртний гоо үзэсгэлэнг л санадаг» хэмээн жүжигчин хуваалцжээ. Энэхүү үгэнд гоо сайхныг будгаар засварлах, тодотгох эсвэл шинээр бүтээх шинж чанаруудын цуглуулга гэж харах бус, харин илүү гүн гүнзгий, давтагдашгүй, хувь хүний мөн чанарт нь эргүүлэн авчрах эрмэлзэл мэдрэгдэнэ.
Памела нүүрний өвөрмөц онцлог, байгалийн өгөгдөл болон өөрийгөө илэрхийлэх арга барил нь төгс төгөлдөр болгон зассан дүр төрхөөс дутахгүй үнэ цэнтэй гэдэгт итгэлтэй байна. Тэрээр гоо үзэсгэлэн гэх ойлголт хэвлэл мэдээлэл, сурталчилгаа, загварын салбараас байнга санал болгож буй хэв маягт дасан зохицож байгаад сэтгэл дундуур буйгаа илэрхийлжээ.
Ээлжит нэгэн хийсвэр идеалыг дагахын оронд тэрээр хүн өөрөөсөө илүү энгийн боловч чухал асуултуудыг асуухыг санал болгодог: жишээлбэл, та яг юуг хүсэж байна вэ, юунд дуртай вэ, хэзээ өөрийнхөөрөө байгаагаа мэдэрдэг вэ гэх мэт.
«Би зүгээр л эргэн тойронд юу болж байгаагаас өөрийгөө тусгаарлаад, “Би юунд дуртай вэ? Би юуг хүсэж байна вэ?” гэж өөрөөсөө асуудаг» хэмээн тэр тайлбарлав.
Эмэгтэй хүний гадаад төрх олон нийтийн шүүмж, үнэлгээ, харьцуулалтын бай болж буй өнөө цагт энэ үг гайхалтай оновчтой сонсогдож байна. Хүн бүр давтаж байна гэдэг шалтгаанаар бид тулгасан дүрмүүдийг хүлээн зөвшөөрөх албагүй гэдгийг Андерсон сануулж байна.
Гоо сайхан насанд баригддаггүй
Жүжигчний өөр нэг үзэл баримтлал бол гоо үзэсгэлэнг “эгдүүтэй” гэдэг ойлголтод багтаах боломжгүй гэдэгт оршино. Дур булаам байдал нь нүүрний тэгш хэм, толигор арьс эсвэл тодорхой харьцаанд нийцэхээр хязгаарлагдахгүй.
«Энд заавал “хөөрхөн” харагдах тухай яриагүй. Миний бодлоор гоо үзэсгэлэн бол дотоод гэрэл гэгээ юм» гэж Памела хэлжээ. Төгс гадаад төрх бус, харин энэхүү дотоод гэрэл гэгээ нь түүний гоо сайхны философийн төвд байрладаг. Энэ нь өөрийн үнэ цэнийг мэдрэх, эрч хүч, өөртөө итгэх итгэл, бусдаас байнга сайшаал хүсэлгүйгээр өөрийнхөөрөө байх эрх чөлөө юм.
Жүжигчин өөрийн байр сууриа бүр ч тодорхой тодорхойлсон байна: «Гоо үзэсгэлэн гэж юу болохыг хэн ч надад зааж тодорхойлохыг би зөвшөөрөхгүй. Надад өөрийн гэсэн төсөөлөл бий бөгөөд энэ нь насанд баригддаггүй. Үүнийг бусдын гоо сайхантай харьцуулах боломжгүй».
Эдгээр үгс нь орчин үеийн гоо сайхны соёлын хамгийн хүчтэй механизм болох “харьцуулалт”-аас татгалзаж буйг илтгэнэ. Эмэгтэйчүүдийг бусдын гадаад төрхөөр дамжуулан өөрийгөө үнэлэхэд хүргэж, хангалттай залуу, арчилгаатай, гуалиг эсвэл дур булаам харагдаж байна уу гэдгээ байнга шалгахыг тулгадаг. Гэтэл нас ахихын хэрээр гадаад үзэмж нь насжилттай холбоотой тодорхой хэвшмэл хувилбарт заавал нийцэх ёстой гэсэн хүлээлт нэмэгддэг билээ.
Памела өөр хандлагыг санал болгож байна. Гоо сайхан бол ялагч, ялагдагчтай тэмцээн биш. Тодорхой нэг насны төрсөн өдөр өнгөрсний дараа гоо үзэсгэлэн аяндаа арилчихдаггүй бөгөөд магтаал эсвэл нийгмийн сүлжээний хандалтаар байнга баталгаажуулах албагүй юм.
Энэ нь эмэгтэй хүн бүр гоо сайхны бүтээгдэхүүн, арчилгаа эсвэл хэв маягийн туршилтаас татгалзах ёстой гэсэн үг биш. Харин ч Андерсоны байр суурь нь бусдын хүлээлтийг биелүүлж чадахгүй гэсэн айдсаар бус, тухайн хүний чин хүсэл зоригоос үүдэлтэй л бол ямар ч сонголтыг хүлээн зөвшөөрдөг.
Холливудын гял цал байдлаас татгалзсан нь
Холливудад одуудын дүр төрхийг мэргэжилтнүүдийн бүхэл бүтэн баг бүрдүүлдэг. Стилист, нүүр будагч, үсчин, стилийн зөвлөхүүд ажиллаж, оддын гарч ирэлт бүрийг тооцоолж, тодорхой концепцод нийцүүлдэг. Хөшигний ард ирээдүйн үр дүнг тодорхойлох өнгө, бүтэц, дүр төрхийн сонголт бүхий мудбордууд (moodboard) байдаг.
Памела Андерсон энэ тогтолцоо хэрхэн ажилладгийг сайн мэддэг ч өнөөдөр бэлэн шийдлүүдээс илүү өөрийн гэсэн төсөөллийг эрхэмлэх болжээ. «Бид өөрсдөдөө хэт хатуу ханддаг юм шиг санагддаг. Стилистүүд, глэм-багийнхан болон тэдгээр бүх хүмүүст өөрсдийн санаа бий, харин би өөрийнхөө дүр төрхийг өөрөө бүтээхийг хүсэж байна» гэж жүжигчин хуваалцжээ.
Энэхүү үг нь түүний гадаад төрхөндөө хандах шинэ хандлагын тод тусгал юм. Памела өнөөдөр ямар байх, ямар будалт тохирох эсвэл гоо үзэсгэлэн нь яг ямар харагдах ёстойг өөр хэн нэгэн шийдэхийг хүсэхгүй байна. Түүний хувьд өөрийн дүр төрхийн зохиогч хэвээр үлдэх нь чухал юм.
Энэ нь зөвхөн будгаас татгалзах тухай биш. Энэ нь ертөнцөд өөрийгөө хэрхэн харуулах хяналтыг өөртөө эргүүлэн авах оролдлого билээ. Бусдын бүтээлч концепцын үр дүн болохын оронд жүжигчин бүсгүй өөрийн дотоод байдал, хувийн үнэт зүйлс болон одоогийн хүслээ гадаад төрхөөрөө илэрхийлэхийг зорьж байна.
Тиймээс түүний энэхүү хандлагыг тогтсон тогтолцооны эсрэг нэг төрлийн эсэргүүцэл гэж нэрлэж болно. Гэхдээ Памела нүүрний будгаас бүрэн татгалзахыг уриалаагүй, гоо сайхны салбарт дайн зарлаагүй юм. Тэрээр зүгээр л салбарын дүрмийг өөртөө заавал дагах албагүй гэж үзэж байна.
Эндээс түүний байр суурь нь дараагийн нэг загварын трендээс ялгагдаж байгаа юм. Учир нь тренд үргэлж шинэ, тэр бүр нийцэхгүй өөрчлөлтийг санал болгодог бол хувийн үзэл баримтлал нь ямар нэг зүйлийг өөрчлөх шаардлагатай эсэхийг бие даан шийдэх эрхийг олгодог билээ.
Нэгэн хэвийн гоо үзэсгэлэнгийн эсрэг
Памела Андерсоны “People” сэтгүүлд хөндсөн бас нэгэн сэдэв бол орчин үеийн медиа орчинд хүмүүс бие биетэйгээ улам бүр адилхан болж байгаа явдал байв. Түүний бодлоор нийгмийн сүлжээ, филтрүүд болон хиймэл оюун ухаан нь өнөө үед гоо сайхныг хэрхэн хүлээж авахад хүчтэй нөлөөлж байна.
«Сүүлийн үед хүмүүс бие биетэйгээ улам л адилхан болоод байх шиг санагдах боллоо. Энэ нь ихэнхдээ хиймэл оюун, нийгмийн сүлжээ болон филтрүүдтэй холбоотой. Би зүгээр л энэ хавханд орохыг хүсэхгүй байна» гэж жүжигчин тайлбарлав.
Дижитал ертөнцөд “төгс” царай нь засварласан зургийг санагдуулах болсон. Ямар ч өө сэвгүй толигор арьс, ижилхэн тодотгосон шанаа, тодорхой хэлбэрийн уруул, нүд, хөмсөг зэрэг нь тайлбаргүйгээр шууд танигдах тийм гоо зүй болжээ. Филтрүүд үүнийг ганцхан даралтаар бэлэн болгодог бөгөөд нийгмийн сүлжээний алгоритмууд хэрэглэгчдэд нэгэн хэвийн идеалын шинэ шинэ хувилбаруудыг байнга санал болгодог.
Асуудал нь технологид эсвэл хүмүүс филтр ашиглаж байгаад байгаа юм биш. Харин тодорхой нэг гоо зүй бидний анзаараагүй байхад хэвийн стандарт болж хувираад, толинд харах өөрийн тусгалаа түүнтэйгээ харьцуулж эхэлдэгт асуудал оршино.
«Би энэ галзуу галт тэрэгнээс буумаар байна. Хэдийгээр үнэхээр бууж чадсан эсэхээ мэдэхгүй байгаа ч гэсэн. Би өнөөг хүртэл зугаацаж наадах дуртай, гэхдээ хэн нэгэнтэй адилхан баймааргүй байна. Би яг байгаагаараа л харагдахыг хүсэж байна» гэж жүжигчин хүлээн зөвшөөрөв.
Байгалийн төрхөөрөө байх нь бас л сонголт
Памела Андерсоны түүх нь түүний байр суурийг буруугаар ойлгоход амархан байдгаараа бас онцлогтой. Байгалийн төрхийг бишрэн шүтэхийн хэрээр жинхэнэ өөртөө итгэлтэй байдал нь заавал будалт, гоо сайхны процедур эсвэл гадаад төрхөө өөрчлөхөөс татгалзах явдал гэсэн шинэ хүлээлт үүсэж мэднэ. Гэвч ийм дүгнэлт нь түүний үгийн мөн чанартай зөрчилдөх юм.
Хэрэв гоо үзэсгэлэн үнэхээр хувь хүнийх юм бол түүнд ганцхан зөв төрх гэж байх ёсгүй. Нэг эмэгтэйн хувьд улаан уруулын будаг өөрийгөө илэрхийлэх арга байж болох бол нөгөө эмэгтэйд энгийн арчилгаа, харин гурав дахь эмэгтэйд өөртөө итгэлтэй болоход нь тусалдаг нарийн будалт байж болно. Эдгээр бүх сонголтууд нь бусдад таалагдахгүй байх вий гэсэн айдсаас бус, харин өөрийн хүсэл зоригоос үүдэлтэй л бол бүгд зэрэгцэн орших боломжтой.
Андерсоны философи нь бүх эмэгтэйчүүд будахаа болихдоо биш, харин гоо сайхны будгийг өөрийн үнэ цэнийн заавал байх ёстой нөхцөл гэж үзэхээ болиход оршиж байна.
