Монгол Улсын Ерөнхийлөгч У.Хүрэлсүхийн ивээл дор Олон улсын монголч эрдэмтний XIII их хурал наймдугаар сарын 10–13-ны өдрүүдэд Улаанбаатар хотноо зохион байгуулагдана. Дэлхийн монгол судлалын төв гэгддэг Монгол Улсын нийслэлд болох тус чуулган нь монгол судлалын салбарын томоохон эрдэм шинжилгээний арга хэмжээ юм.
Энэхүү их хурал нь Монгол Улсын шинжлэх ухаан, соёлын дипломат бодлогыг дэмжих, үндэсний брэндийн олон улсын нэр хүндийг бэхжүүлэх ач холбогдолтой гэж үзэж байна. Мөн Монголын талаарх шинжлэх ухаанд суурилсан мэдлэг, судалгааны үр дүнг дэлхийн хэмжээнд түгээн дэлгэрүүлэх стратегийн чухал индэр болох юм.
Олон улсын монголч эрдэмтний их хурлыг 1959 оноос хойш уламжлал болгон зохион байгуулж иржээ. Өнгөрсөн 66 жилийн хугацаанд уг хурал нь дэлхийн монгол судлалын салбарын хамгийн нэр хүндтэй, тогтвортой олон улсын эрдэм шинжилгээний чуулганы нэг болон хөгжсөн байна.
Өмнөх 12 удаагийн их хуралд дэлхийн 60 гаруй орны 4000 орчим эрдэмтэн, судлаач оролцож байжээ. Тэд монгол хэл шинжлэл, түүх, археологи, антропологи, угсаатан судлал, шашин судлал, соёл судлал, олон улсын харилцаа зэрэг 20 гаруй чиглэлээр 3000 гаруй эрдэм шинжилгээний илтгэл хэлэлцүүлсэн байна.
XIII их хурлын онцлох тоон мэдээлэл:
- Нийт 29 орны эрдэмтэн, судлаач оролцоно;
- 600 гаруй судлаач Улаанбаатарт чуулна;
- 528 эрдэм шинжилгээний илтгэл хэлэлцүүлэхээр төлөвлөжээ;
- Хурал наймдугаар сарын 10–13-ны өдрүүдэд үргэлжилнэ.
Энэ удаагийн их хуралд Япон, БНХАУ, БНСУ, Энэтхэг, Казахстан, Узбекистан, Непал, Израил, Монгол, Австри, Чех, Франц, Финланд, Герман, Унгар, Итали, Испани, Польш, Румын, Турк, Их Британи, ОХУ, Швейцарь, АНУ, Австрали, Бүгд Найрамдах Ардчилсан Конго Улс зэрэг нийт 29 орны төлөөлөл оролцохоор байна. Оролцогчид монгол судлалын олон чиглэлээр судалгааны шинэ үр дүнгээ танилцуулж, эрдэм шинжилгээний хэлэлцүүлэг өрнүүлэх юм.
Ийнхүү дэлхийн монголч эрдэмтэд Улаанбаатар хотноо цуглаж, Монголын түүх, хэл, соёл, өв уламжлалын талаарх судалгааны шинэ үр дүнг олон улсын мэдлэгийн эргэлтэд оруулах боломж бүрдэж байна. Тус хурал нь эрдэмтэн, судлаачдын хамтын ажиллагааг өргөжүүлэхийн зэрэгцээ монгол судлалын ирээдүйн чиг хандлагыг тодорхойлох чухал арга хэмжээ болох юм.
