Boeing компанийн инженерүүд хөлгийн Wi-Fi-ийн ажиллагааг туршиж, сайжруулахын тулд зорчигчдын суудалд 9 тонн гаруй төмс ачиж туршилт хийжээ.
Boeing компани нэгэн удаа зорчигч тээврийн онгоцонд 9 тонн төмс ачиж байсан түүхтэй. Гэхдээ эдгээр хүнсний ногоог зорчигчдын хоолонд бус, харин нислэгийн үеэрх интернет холболтыг сайжруулах суут туршилтын нэг хэсэг болгон ашигласан байна. Энэ талаар Supercar Blondie хэвлэл мэдээллээ.
Wi-Fi-ийн асуудал ба “Төгс зорчигчид”
2012 онд инженерүүд нислэгийн үеэрх Wi-Fi-ийн тогтворгүй байдлыг шийдэхээр ажиллаж байлаа. Хүнээр дүүрсэн металл хоолой (онгоцны их бие) дотор интернет долгионыг жигд тараах нь амаргүй даалгавар юм. Учир нь утасгүй сүлжээний долгион салон доторх хэсгүүдэд ойж, хүмүүсийн байршил болон төхөөрөмжүүд хаана байгаагаас хамаарч өөр өөрөөр хүлээн авагддаг байна.
Нарийн туршилт хийхийн тулд компанид зорчигчоор дүүрсэн онгоцны салон шаардлагатай байв. Гэвч туршилт хэдэн өдрийн турш үргэлжлэх тул хэдэн зуун сайн дурынхныг нэг байрандаа хөдөлгөөнгүй суулгах нь бодит байдалд нийцэхгүй байлаа. Тиймээс мэргэжилтнүүд гайхалтай хувилбар олсон нь ашиглалтаас гарсан онгоцны суудлуудыг нийт 9,000 гаруй килограмм жинтэй төмстэй шуудайнуудаар дүүргэх явдал байв.
SPUDS төсөл ба туршилтын үр дүн
Төмс нь радио долгионтой харилцан үйлчлэхдээ хүний биетэй гайхалтай төстэй болох нь тогтоогджээ. Өөрөөр хэлбэл, төмс нь утасгүй сүлжээний долгионыг яг л бодит зорчигчид шиг шингээж, ойлгодог байна.
“Таны зөөврийн компьютер суудлынхаа хаана ч байсан саадгүй ажиллаж байх ёстой. Гэтэл компьютерын байршлаас хамаараад дохионы хүч ихээхэн өөрчлөгддөг” гэж Boeing-ийн инженер Деннис Льюис тайлбарлажээ.
“Төмсөн зорчигчдын” ачаар багийнхан Wi-Fi хаана хүчтэй, хаана сул байгааг нарийн хэмжиж, антенн болон бусад төхөөрөмжүүдийг зөв тохируулж чадсан юм. SPUDS (төмс гэсэн утгатай ярианы үг) гэж нэрлэгдсэн энэхүү туршилт нь Boeing 777, 747-8 болон 787 зэрэг хөлгүүдийн интернетийн чанарыг мэдэгдэхүйц сайжруулахад тусалжээ. Бодит хүмүүсээс ялгаатай нь төмс хэзээ ч “уйддаггүй” бөгөөд инженерүүдийг шаардлагатай бүх мэдээллээ цуглуулж дуустал хэдэн өдрийн турш чимээгүй “сууж” чадсан юм.
